Rój meteorów · 17–18 listopada 2026

Leonidy 2026: szybkie meteory po zachodzie Księżyca

Leonidy osiągają maksimum 17 listopada 2026 około 23:45 UTC. Prawie wszędzie najlepszy czas to ciemne godziny przed świtem 18 listopada, gdy Lew stoi wysoko, a na wpół oświetlony Księżyc już zaszedł. To skromny rój — około 10 meteorów na godzinę z ciemnego miejsca, dwa lub trzy z przedmieścia — ale jego meteory są najszybsze spośród głównych rojów roku.

Maksimum: 17 lis, około 23:45 UTC ZHR około 15 Księżyc: 55%, zachodzi około północy Radiant w Sierpie Lwa
Z twojego miejsca

Twoje miejsce

Liczby są obliczane w twojej przeglądarce dla miejsca ustawionego na górze strony.

Obliczanie…

Kiedy obserwować

Międzynarodowa Organizacja Meteorowa spodziewa się zwykłego maksimum Leonidów 17 listopada 2026 około 23:45 UTC; nasze obliczenie z tej samej długości ekliptycznej Słońca, 235,27°, daje 23:48 UTC. Rój jest aktywny mniej więcej od 6 do 30 listopada, ale jego liczby rosną i maleją w ciągu jednego lub dwóch dni od maksimum.

Lew wschodzi na północnym wschodzie około północy, więc Leonidy to rój na godziny przed świtem. W Europie i Afryce maksimum przypada około lokalnej północy, a godziny od około 2:00 do świtu 18 listopada są najlepsze w roku. W obu Amerykach maksimum przychodzi wieczorem 17 listopada, zanim wzejdzie radiant: poranki 17 i 18 listopada są prawie równie dobre, noc 17–18 listopada nieco lepsza na wschodzie, 16–17 listopada na zachodzie. W Azji Południowej i Wschodniej maksimum przypada na poranek 18 listopada, więc wybierz godziny przed świtem tego dnia.

Ile meteorów można się spodziewać

Zenitalna godzinna liczba meteorów około 15 to tyle, ile policzyłby jeden obserwator pod idealnym niebem z radiantem nad głową. Prawdziwe liczby są niższe: radiant nigdy nie jest długo nad głową, a zanieczyszczenie światłem, zmierzch i światło Księżyca ukrywają słabsze meteory. Tabela pokazuje nasze oszacowanie dla najlepszej godziny najlepszej nocy w kilku miastach, przy bezchmurnym niebie.

MiastoNajlepsza nocNiebo podmiejskieCiemne miejsceKsiężyc zachodzi
Londyn17–18 lis21023:29
Wilno17–18 lis31023:34
Madryt17–18 lis31001:02
Nowy Jork17–18 lis2823:55
Los Angeles16–17 lis2823:08
Kair17–18 lis31023:49
Delhi17–18 lis41500:10
Tokio17–18 lis31023:11
Sydney17–18 lis1301:37
Kapsztad17–18 lis1401:38

Meteory na godzinę w najlepszej godzinie. Zachód Księżyca według czasu lokalnego w najlepszą noc.

W centrum miasta, gdzie widać tylko najjaśniejsze gwiazdy, spodziewaj się około jednego na godzinę. Z półkuli południowej Lew wschodzi później i zostaje niżej, dlatego Sydney i Kapsztad widzą tylko kilka nawet z ciemnego miejsca.

Gdzie patrzeć

Prześledź Leonidy wstecz, a wszystkie wskażą radiant w Sierpie Lwa, odwróconym znaku zapytania z gwiazd, który kończy się Regulusem. Ze średnich szerokości północnych Sierp wschodzi na północnym wschodzie między około 22:00 a północą, wspina się przez wschód i południowy wschód, a o świcie stoi wysoko na południu, prawie 60° nad horyzontem z Londynu i 70° z Nowego Jorku. Im wyżej jest, tym więcej meteorów widzisz. W tym roku Jowisz i Mars świecą obok Regulusa u stóp Sierpa, a radiant jest blisko jego szczytu, około 9° od jasnej pary.

Nie musisz wpatrywać się w radiant. Meteory blisko niego są krótkie; te 30° do 60° od niego są dłuższe i łatwiejsze do złapania. Patrz na najciemniejszy, najszerszy kawałek twojego nieba, mniej więcej w połowie wysokości. Leonidy uderzają w atmosferę z prędkością około 71 km/s, więc są szybkie, a najjaśniejsze często zostawiają świecącą smugę, która utrzymuje się przez sekundę lub dłużej.

Obserwowanie z balkonu lub przez okno

Księżyc tym razem

Pierwsza kwadra jest 17 listopada (UTC), więc w maksimum Księżyc jest oświetlony w 55%. Zachodzi około północy — o 23:29 w Londynie i 23:55 w Nowym Jorku 17 listopada — i zostawia najlepsze godziny, od około 2:00 do świtu, ciemne.

Jakaś szansa na wybuch aktywności?

W latach 1833, 1866, 1966, 1999, 2001 i 2002 Ziemia wpadła na młode, gęste smugi pyłu z komety macierzystej Leonidów, a obserwatorzy liczyli tysiące meteorów na godzinę. Rok 2026 nie jest takim rokiem. Obliczenia modelowe Jérémiego Vaubaillona i Mikiyi Sato, wymienione w kalendarzu IMO na 2026 rok, wskazują, że między 17 a 19 listopada Ziemia otrze się o kilka starych, rzadkich smug: około 10:30 UTC 17-go, 21:55 UTC 18-go oraz 03:30–03:50 i 16:30 UTC 19-go. Żaden z nich nie spodziewa się prawdziwego wybuchu, choć Sato nie wyklucza umiarkowanego wzrostu. Nasze oszacowania nie uwzględniają tych spotkań.

Skąd pochodzą Leonidy

Leonidy to żwir zrzucony przez kometę 55P/Tempel–Tuttle, która okrąża Słońce co 33 lata. Co listopad Ziemia przecina jej orbitę, a cząstki, w większości nie większe od ziarnka piasku, spalają się wysoko w atmosferze. Kometa była ostatnio blisko Słońca w 1998 roku i wróci w 2031; w międzyczasie meteory pochodzą ze starego pyłu rozłożonego wzdłuż jej orbity.

Jak szacowane są liczby

Zaczynamy od roboczej listy Międzynarodowej Organizacji Meteorowej na 2026 rok (zenitalna godzinna liczba meteorów około 15, wskaźnik populacji 2,5, radiant w rektascensji 152° i deklinacji +22°) i skalujemy ją do wysokości radiantu nad twoim horyzontem, najsłabszych gwiazd, które pokazuje twoje niebo, zmierzchu i światła Księżyca (według modelu Krisciunasa i Schaefera). Wzrost i spadek aktywności wokół maksimum przebiegają według prostego profilu. To oszacowania dla bezchmurnego nieba: prawdziwy rój zmienia się z roku na rok, a chmury nie są uwzględnione — sprawdź prognozę na stronie Dziś w nocy.

Przed świtem w te poranki zobaczysz też cztery planety: Merkurego i Wenus nisko na południowym wschodzie, Jowisza i Marsa wysoko w Lwie. Więcej na Planety poranne 2026.